Het land van welkom en kardemon

Tijd om de stad te verlaten! We zoeken een auto voor de komende 9 of 10 dagen. We hebben geluk: bij Hertz hebben ze nog één auto die we zo lang kunnen huren en afzetten in het Zuiden. Haleluja, dag 5 goed ingezet! We knallen naar Madaba, een vrij christelijk stadje onder Amman. In hotel Salome krijgen we via de sympathieke taxichauffeur van de castle loop, Jamil, 5JD korting. Daarna zoeken we naar een broodje of falafel en kregen we ne gratis lunch van nev zalige mens! Een kebabbroodje met falafel, hummus en sappige tomaat. Superlekker! (We denken wel dat we de lunch van zijn twee werknemers hebben gekregen, maar soit.)

We rijden door naar Mount Nebo: mooi uitzicht, maar niet veel te zien van kerk. Alles is toe voor renovatie... Stoem! Daar hadden ze ook niks van gezegd aan de ingang, beetje raar. We hebben wel veel informatie gelezen en foto's gezien van de mozaïeken en verhalen van deze kerk. Niemand mider dan Moses heeft zich hier na 40 jaar tripsticken in de woestijn gesetteld en zou hier begraven zijn. Te laat voor een handtekening, maar toch!
Via mooie landschappen en kronkelbaantjes gingen we door naar Dode Zee. Geen goedkoop ticketje on toegang te krijgen tot een zwembad en 100m strand aan de zee waar je in bikini mocht lopen. Mijn burkini had ik namelijk niet mee... Het was niet normaal warm, tegen de 40 graden! We doken de douche onder en de Dode Zee in. Dat drijven, dat is niet gelogen! Je voelt aan alsof iemand je omhoog houdt in het water. Of er belachelijk veel heliumbalonnen aan je ledematen hangen! Een coole sensatie. Het water liet een vettig laagje achter. Zoals een scrub dus: ruwe zandkorrels maar daarna een olieachtig laagje op je vel. Het insmeren met modder tegen betaling hebben we aan ons voorbij laten gaan. Het was gek om zwart, gesluierde vlekjes in het water te zien baden en zelf bekeken te worden in je sloeriebikini ;) Aan het zwembad zaten we wat later precies in een heteluchtoven of droogtrommel. Mannekes, wat was dat! Een superwarme wind die je in vlagen voelde. Ook echt genoten van die tintelende sensatie, ook lang na zonsondergang. En dat met nen Dag Allemaal in mijn pollen! :)

Aan het ontbijt op dag 6: pancakes! Klaar voor weer een b(r)oeiende dag! Via prachtige baantjes reden we weer omhoog en omlaag naar de Dode Zee. Nu om te kijken of we een trail in Wadi Mujib konden wandelen, met canyon en waterval. Het was superheet, volgens de auto 41°C! (Hoe meer we naar het zuiden gaan, hoe heter het nog zal worden, dat belooft!) Het bioreservaat was gesloten wegens een flood die vorige week gepasseerd was... Balen! Keilang gereden voor niks, maar normaal mogen we morgen wel wandelen. Fingers crossed!

We gaan naar Lot's cave en de tempel die erop staat. Met mozaïeken, een diepe waterput voor de tempel en een ingenieus irrigatiesysteem voor de  landbouwgronden lager. De berg zelf wordt al duizenden jaren bewoond, zotjes. Er was een deftig museum met unieke stukken, sieraden en werktuigen die werden opgegraven, zoals ook de mozaïek op de vloer van de tempel. Wat ben ik blij dat er voor zo'n zaken ook nog geld kan apart gezet worden want het is te leuk materiaal voor een nieuwsgierige patat als ik.

Het rijden door het landschap is zo tof. Da's pas echt een land zíen. We gaan heel veel kilometers gedaan hebben en ik schat bijna elk stukje Jordanië. Top!

In Madaba gaan we op het einde van de dag nog ruïnes van kerken bezien en weer veel mozaïeken. Het blijft zó mooi en fascinerend! Zo werd er op één plaats gedurende de geschiedenis wel 3 keer iets anders neergezet en wilden de nieuwe eigenaars hun eigen mozaïeken leggen. Resultaat: opgravingen waar laag na laag andere wondermooie mozaïeken zichtbaar werden. Een stuk oude Romeinse baan werd ook opgegraven. Nog nooit heb ik zo'n goed bewaarde en duidelijke heirbaan gezien! Het was een heerlijke dag en we hebben belachelijk veel mozaïeken gezien (waaronder de oudste mozaïek ooit gevonden in Jordanië), veel gereden en veel rondgekeken. En het etentje in mooi gezelschap op een koer met hangende bomen en een kabbelend fonteintje was óók... veeheeel te mooooi! ;)

De wekker om 7 uur op dag 7, tsjakkaaa! Ontbijten en wegwezen naar de Wadi Mujeb Bio Reserve op de hoop dat we nu, enkele dagen na de flood wel binnen mogen. We hebben chance! We mogen een korte wandeling doen in een kloof tussen twee gigantische rotsformaties. Tussenin stroomt een rivier (wadi) met toch al redelijk wat stroming op. Na enkele meters zitten we meteen tot onze schouders in het warme water. Za-lig! In de kloof weerklinkt het geluid van vogels, iets wat je hier verder niet hoort zoals bij ons. Maar er is wel degelijk leven en water, hoera! De rotsen zijn prachtig. De lagen afzetting in de stenen lijken wel met penselen getekend. Ik kan er niet van over hoe mooi dat is en  dat dit komt door miljoenen jaren afzetting van de bodem. Na een paar honderd meter zien we vanwaar de stroming komt: enkele hoogteverschillen van een 2 à 3 meter. Huyby met de lange benen en sterke armen kan mij gelukkig helpen want ik heb staan sukkelen omdat ik gewoon geen kracht had om tegen de kolkende stroom in, staande in water tot aan de schouders, mij op te trekken aan touw op een rots. Wat een mooie teambuilding was dat! Niet veel later kwamen we aan het einde van de wandeling: een grote waterval waar je helaas niet langs kon omdat een gevallen rotsblok de toegang versperde. Het lawaai van het water was oorverdovend en we bleven nog nagenieten door lekker in het water te gaan liggen. De stroom zorgde voor een "centerparcs zwembad met rugmassage stroom"-gevoel! :)

Daarna reden we opnieuw de prachtige droge bergen in. De uitzichten die we zagen, kan ik niet alleen tonen met foto's. Om met je mond open te vallen, moet je zelf naar eens komen kijken. We hielden halt bij de tempel van Machaeris, pal op een hoge top in het landschap. Het was vooral één grote ruïne en we zagen niet goed wat wat geweest was, maar wat daar gebeurde, is veel interessanter. Salome danste hier namelijk voor Herodes de Grote haar verleidelijke dans. Omdat hij er zo wild van werd, mocht ze één ding wensen en hier zou hij voor zorgen. Omdat Salomes moeder door Johannes de Doper (terecht) openbaar beschuldigd werd voorw ontrouw, vroeg Salome zijn hoofd. En dat kreeg ze. Johannes de Doper werd op deze berg, in deze tempel, onthoofd...

Later cruisden we eindelijk op de befaamde King's Highway, die van Amman in het Noorden tot Aqaba in het Zuiden gaat langs allerlei dorpen tussen de stille landschappen. Even indommelen..., wakker worden en beseffen dat je nog bijna twee weken vakantie hebt en je in het beste gezelschap een heel nieuw land kan ontdekken, hoe zalig is dat? En dan glimlachen en weer indommelen...

's Avonds was het een mindere. Komen we het oud stadje Karak binnen, zien we hoe megavol, luid en druk het hier is, hoe boertig de mensen zijn en hoe de jongens hier sowieso luidop over je bezig zijn en kuskes maken, bweirk. Dan komen we een hotelleke binnen, schraal, maar we nemen het omdat er in stad niets meer is en alles ook duurder wordt. Ik denk, effe doorbijten, morgenvroeg het fort van de stad bezoeken en snel weer weg. De kamer is vuil en stoffig ("stof van Irak want ik heb gisteren nog gekuist", aldus de uitbater). Is het volgens de Islam ook niet dik verboden te liegen en mensen in het zak te zetten? De dominostekker geeft vonken. Geen warm water in de douche. Stoflaag op kastjes, bed, badkamermeubels zo dik als...ge kunt overal uw naam in schrijven. Twee halve tapis pleins over elkaar gelegd. Schimmel op de muur met daarover afgebleekte foto's en schilderijen van ergens jaren 90. De "plak" dat van de muren valt. Een verroeste douchebodem. Goh, waarom zitten we hier eigenlijk?! :') In het stadje zelf vinden we ook alleen maar margi's en supervuile straten terug. Echt speciaal volkje hier... Wat dan wél grappig is. We kregen appels, bananen en waterijsjes gratis van winkelmannen. Ze willen zó graag toeristen hier, maar ze doen nog niet half hun best om zich wat aan te passen. Met een raar gevoel kruip ik dicht tegen Huyby aan. Het properste voorwerp van gans de kamer ;)

Dag 8: Afscheid van het vuilste hotel ooit en het rare volkje in de oude stad. Ik heb nog nooit zo hard uitgekeken om ergens te vertrekken als dit moment. We bezoeken het Karak kasteel wel nog. Jammer van de irritante gids die meeliep... We hebben hem twee keer duidelijk gezegd dat we het niet wouden en we graag alleen wouden rondlopen en verkennen. Soit, we hebben dankzij hem toch wat foto's met ons tweetjes ;) Het was een supergroot fort/kasteel, met grote kamers en ondergrondse gangen, een toegangspoort van 12 meter hoog, een hoge muur waar de heersende partij destijd gevangen vanaf smeet etc. Superleuk om in rond te lopen. Ik wou daar graag eens een scoutsspel spelen, terwijl Huyby er de perfecte locatie in zag voor een video game... ;)

Verder de King's Highway op door het mooie landschap was nog cooler dan ervoor want we hebben nu een kabeltje om onze classics door de boxen te knallen. Michael Jackson en Fleetwood Mack hebben nog nooit zó goed geklonken. We doken de hot springs van Afra Hammamat in: een plekje waar je in baden met warm water uit de grond kon relaxen in een typisch Jordaans sfeertje. Dat wil zeggen, in het kabbelend beekje uit te bergen ligt natuurlijk superveel afval. De toiletten zijn degoutant. Maar je bent wel zeer "welcome" en krijgt van enkele Egyptenaren die er ook waren wat chipskes :) We genoten toch van de baden, die proper waren. Het heetste bad bevatte van nature heet water van 52℃. Ja hallo! Dat was een gekke sensatie, maar het is ons gelukt om enkele minuten tot ons hoofd onder water te blijven. Daarna ging de hartslag de hoogte in en zijn we er niet meer ingeraakt. De andere baden waren ook minstens 40℃.

Laatste halte voor Dana was Tafileh. Een tof dorpje met unief en waar de stoepen nog niet zwart zien van het vuil. Heerlijk. We gingen een cafeetje binnen waar we hoopten iets fris te drinken en iets klein te eten. Je kon er in feite alleen koffie drinken en waterpijp roken. "No problem, you're welcome!" Nog geen minuut later zat al iemand in de auto om voor ons een broodje falafel te halen terwijl zijn collega aan de overkant van de straat frisdrank ging halen. Hopla, op tien minuten was alles geregeld en stond de Arabische muziek luid te knallen!

Onderweg naar Dana hadden we een lifter opgepikt. Dat doen we dus nooit meer. Hij kon geen woord Engels en vroeg naar ons twee. We probeerden uit te leggen dat we wel geen trouwringen hebben, maar wel samen zijn. We hebben zelfs hartjes zitten uitbeelden: soit, ge kon niet missen. Hij wou onderweg ne selfie trekken. Allee kom, in de auto, met ons drietjes erop, leuk. "Yes yes one more!" Waarna hij zijn twee armen nauw rond mijn nek spande voor de foto. Efkes verschieten. Ik zei dat hij mij zo niet moest vastnemen en dat de persoon naast mij mijn lief is. Zéér raar dat die dat niet aanvoelde. Toen hij uitstapte, liet hij nog verstaan dat hij een kus van mij... Like seriouslykes?! Dat was, naast de puberjongens die debiel deden en hun veters (van hun sletsen) kwamen knopen naast waar ik stond met mijn rok, de grootste ergernis van de dag. De volgende vakantie zou ik nog gaan voor een plastieken brolring om gewoon dit gezever te vermijden.

We komen eindelijk aan in Dana dorp. Wauwwwww! Hier hebben ze het gesnapt! Goedkope gezellige, propere kamers, een hotel met binnenkoer met bomen en lieve katten die aan het raampje voor je deur komen zitten, continu megalekkere thee om te drinken,...  Toekomen in dit zalig oord met op het plat dak de ondergaande zon zien, zorgde er efkes voor dat de emmer overliep van contentement. Het hotel is ook een coöperatieve groep die de dorpelingen ten goede komt. Love it! En, hallokes, superveel en superlekker eten! Wat een zaligheid. Ik weet niet of we hier weg willen...

Op onze eerste dag in Dana (dag 9) hebben we gewoon genoten van de rust en omgeving. We hebben verschillende wandelingen gedaan, met steile hellingen en dus mooie uitzichten op heuveltoppen. Alles onder een hete zon: we hebben mooie zoutkringkunstwerkjes op onze T-shirts gemaakt ;) Huyby heeft wel gewonnen... (Maar ik versla hem dubbel en dik met het kaartspel 'zenuwen'!) Het Dana biosphere reserve is mooi, maar we dromen ervan om ooit in de lente terug te komen om alles in het groen te zien want nu is alles vrij dor. Toch was het een avontuurlijke stapdag en hebben we de kobaltblauwe hagedis gezien die hier leeft! Toen hij stil voor ons poseerde met zijn duck face, ging zijn blauw wel snel weg omdat zijn velleke in de zon de zandkleur van de rots begon aan te nemen. Keiblij dat ik weer eens een nieuw diertje heb gezien!

Na een overheerlijke maaltijd bij Soleiman in het Dana Hotel, sloegen we aan de praat met een Indisch koppel, een Jordaniër en een Amerikaans koppel. Met de eerste twee hebben we bijna drie uur gebabbeld. Ik heb weer veel bijgekeerd over andere landen, niet te doen. Wist je dat het in Indië verboden is het geslacht van je baby te testen? Dat gezinnen met veel koeien er vroeger het methaangas van de scheten van die koeien gebruikte om effenaf een kookvuur aan te steken? En dat in een dorp verder hier in Jordanië een man 25 kinderen heeft bij 4 vrouwen, waardoor zij, hun wederhelften en de nakomelingen dáárvan in totaal voor een familie van 200 mensen zorgen? Man man man... We hebben het over zó veel gehad en goed gelachen. Zo'n avonden maken dat reizen naar één land meteen betekent dat je kennismaakt met landen en culturen over heel de wereld. Gemakkelijk toch? ;)

Onze laatste dag in Dana (dag 10) is er eentje waarop de termen okselvijver en zweetreet een nieuwe kregen! Hallo kroket! We zijn gaan wandelen in het bioreservaat van Dana. In totaal 'slechts' een 15 km, maar wel zeker 600 hoogtemeters en dat op een hete dag in de blakke zon. Minder dan tien bomen zijn we op de weg tegengekomen, de enige schaduwplekken. Het was een schone tocht met véél bergaf en véél bergop. Aan plat wandelen doen ze hier niet mee ;) We zagen vandaag een kameleon! Niet normaal schattig hoe die met zijn 'want'pootjes naar boven klom, stilletjes, subtiel van kleur veranderend, alsof we hem niet gezien hadden :) Na een heerlijke douche zitten we nu op het dakterras in de nog steeds erg warme zon met twee luide gezinnen thee te drinken. Ze zijn net toegekomen en duidelijk heel vrijzinnig. We krijgen vodka aangeboden, su-perstraf haha. De eerste slok alcohol voor mij sinds 12 september dus ja de slokjes kwamen goed aan ;) Ze gaan nog merken hoe zalig het hier vertoeven is! Het gaat balen zijn hier morgen te vertrekken. Ach, we gaan richting Petra, Unesco werelderfgoed, dus zo slecht is dat nu ook weer niet zeker... Ik hoorde dat het regent in België? ;)