Yes I can!
Tijdens het weekend van Streekbieren, dé plaats waar mooie beloftes en vriendschappen gesloten worden, kreeg ik ook een mooi voorstel van een kennis, Marysa. Zij had zich ingeschreven voor de 20 kilometer van Brussel maar kon deze dan toch niet meelopen en zocht iemand die haar eer wou redden... Ik ben de uitdaging aangegaan op een week voor de loopwedstrijd waar zo'n 37 000 mensen aan deelnemen! Na menig Adlertjes, Grimbergens en Duveltjes, stond ik de dag erna op een voetbaltornooi. Na alles gegeven te hebben, voelde ik de dag erop dan ook elk spiertje in m'n lijf tegenstrubbelen. Die week ben ik nog één keer 11,7 kilometer gaan lopen aan een goed tempo en heb ik enkele dagen gerust om zoveel mogelijk energie op te sparen voor D-Day. Ik had er wel wat schrik voor. Na de Spartacus Run ben ik wel nog regelmatig gaan lopen en heb ik elke week één keer een toer van 10 kilometer gedaan maar toch, heb nooit op lange afstanden getraind... Het weer was fris en vochtig, ideaal om te lopen! Helemaal alleen naar Heizel, daar meteen vriendschap gesloten met Griet van P&G (niet toevallig op een scheet van Saatchi gelegen) en de sfeer gevoeld tussen alle sportievelingen in elegante Air Max'en en spannende lycralooppakjes.
Na een bezoek aan de Ex Smokers stand, en fucking 32 minuten wachten om op één van de negen Dixi-toiletten te gaan!, voegde ik me bij een massa dat wel leek op een wave starters. Eigenlijk was er niks van heel evenement goed aangeduid en de organisatie kon ook wel beter... Eens over de biepende lijn waar de chips werden geactiveerd voelde ik me al sterk. Ik liep constant mensen voorbij en probeerde een goede baan te volgen. Ik riep tegen m'n onderbewuste: "GE ZIJT EEN BIEST!", en zo geschiedde het: na de tergende bergop van de Tervurenlaan stak ik nog een tandje bij naar de finish en ik haalde de meet na 1 uur 55 minuten 20 seconden. Alleen Prins Filip deed twee seconden sneller! Hij werd wel niet aangemoedigd door mijn liefste collega, Sarah. Ik imiteer: "Komaaaaaaaaan Roeeeelaaaaaaaandt!!!!!!!!!!!!!!"
Ik moet zeggen dat ik het de dag zelf niet goed besefte, maar achteraf gezien echt wel een goede tijd heb neergezet. Van de 37 239 deelnemers, waren er 'maar' 9 965 vrouwen bij. Van die hoop stoere chicks was ik de 2 413e in het klassement. Bij het eerste kwartaal van alle vrouwen, knap toch? Gelukkig ben ik door vrieskou en sneeuw, regen en kippenvel goed blijven lopen de voorbije maanden waardoor ik toch een goede conditie opgebouwd had. Ik vraag me nu wel af, hoe snel zou ik erover kunnen doen als ik volgend jaar enkele maanden op voorhand weet dat ik aan deze wedstrijd zal deelnemen?!
Na een bezoek aan de Ex Smokers stand, en fucking 32 minuten wachten om op één van de negen Dixi-toiletten te gaan!, voegde ik me bij een massa dat wel leek op een wave starters. Eigenlijk was er niks van heel evenement goed aangeduid en de organisatie kon ook wel beter... Eens over de biepende lijn waar de chips werden geactiveerd voelde ik me al sterk. Ik liep constant mensen voorbij en probeerde een goede baan te volgen. Ik riep tegen m'n onderbewuste: "GE ZIJT EEN BIEST!", en zo geschiedde het: na de tergende bergop van de Tervurenlaan stak ik nog een tandje bij naar de finish en ik haalde de meet na 1 uur 55 minuten 20 seconden. Alleen Prins Filip deed twee seconden sneller! Hij werd wel niet aangemoedigd door mijn liefste collega, Sarah. Ik imiteer: "Komaaaaaaaaan Roeeeelaaaaaaaandt!!!!!!!!!!!!!!"
Ik moet zeggen dat ik het de dag zelf niet goed besefte, maar achteraf gezien echt wel een goede tijd heb neergezet. Van de 37 239 deelnemers, waren er 'maar' 9 965 vrouwen bij. Van die hoop stoere chicks was ik de 2 413e in het klassement. Bij het eerste kwartaal van alle vrouwen, knap toch? Gelukkig ben ik door vrieskou en sneeuw, regen en kippenvel goed blijven lopen de voorbije maanden waardoor ik toch een goede conditie opgebouwd had. Ik vraag me nu wel af, hoe snel zou ik erover kunnen doen als ik volgend jaar enkele maanden op voorhand weet dat ik aan deze wedstrijd zal deelnemen?!
Reacties
Een reactie posten